ΗΛΕΚΤΡΑ

6

Μια νεαρή κοπέλα της καλής κοινωνίας στη Σμύρνη μπορούσε να έχει λίγους καλούς φίλους. Όταν αυτή όμως ήταν από την οικογένεια Μπακιρτζή, επιτρεπόταν να έχει πραγματικά ελάχιστους. Και για να εξηγούμεθα, άλλο ο «γνωστός» κι άλλο ο «καλός φίλος». Γιατί ο Μπακιρτζής μoυ δίδαξε ένα πράγμα: να μην εμπιστεύομαι κανέναν. Κι ότι μόνον ο χρόνος είναι αυτός που ξεχωρίζει τους καλούς φίλους απ’ όλους τους άλλους, όπως κι αν λέγονται αυτοί.
Πράγματι, κάτω από αυτές τις συνθήκες, είχα ελάχιστους φίλους, δηλαδή κάποιες κοπέλες, για τις οποίες ήδη έχω κάνει λόγο. Για άντρες… ξεχάστε το. Για να κυκλοφορήσεις εκείνη την εποχή δημόσια στη Σμύρνη με έναν άντρα έπρεπε να είναι συγγενής σου, αρραβωνιαστικός ή σύζυγος. Σε διαφορετική περίπτωση, αν δηλαδή έβλεπαν άντρα δίπλα σου, τότε ή θα ήσουν ανεξάρτητη οικονομικά ή χήρα ή κοκότα ή καμιά λαϊκιά. Αν όμως ανήκες στην υψηλή κοινωνία, να ευχόσουν να μη σε πάρουν μυρουδιά οι δημοσιογράφοι. Γιατί τότε όλοι στη Σμύρνη θα μάθαιναν τα καζάντια* σου. 
Λοιπόν, αν μια κοπέλα, ειδικά της καλής κοινωνίας, είχε κρυφή ζωή και ήθελε να την κρατήσει έτσι, όφειλε να έχει κάποιους καλούς φίλους-συμμάχους. Δυστυχώς, στη δική μου περίπτωση κάτι τέτοιο δε συνέβαινε. Αλλά η ζωή είναι πολύ περίεργη και τελικά μερικές φορές μπορείς να βρεις συμμάχους-φίλους για τα μυστικά σου εκεί που δεν το περιμένεις. Θα καταλάβετε τι εννοώ από αυτά που θα διαβάσετε στη συνέχεια. Γιατί τώρα πρέπει να μιλήσω για την νταντά μου, την Ασπασία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ

ΗΛΕΚΤΡΑ, κεφ. 6-7-8

ΕΠΙΣΗΣ

 ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

ΕΠΙΣΗΣ

Βρείτε το βιβλίο ΕΔΩ κι ΕΔΩ

  

Advertisements